< Terug naar het overzicht


Column Wendeline in Tijdschrift voor Verzorgenden

Medewerkster Wendeline Roest-Lovers heeft een maandelijkse column in Tijdschrift voor Verzorgenden, over alledaagse dingen die ze in haar werk in de ouderenzorg tegen komt. Deze keer over de maniertjes van bewoners.

Als je op een kleinschalige woongroep werkt zoals ik, leer je de bewoners tot in de kleinste details kennen. Woongroep de Braam is een beschermd leefmilieu. Rust en aandacht staan hoog in het vaandel. Het is 10:30 uur en ik zit met een kopje koffie aan de eettafel. Ik kijk de huiskamer rond en observeer de 'maniertjes' die iedere bewoner zo uniek maakt. Observeren is belangrijk, misschien is het wel één van de belangrijkste aspecten in ons werk. Welke personen zitten er achter onze bewoners? Wat vinden ze fijn? Aan tafel zit Mevrouw Vogel, ze is een vrolijke dame en wil graag met "Toos" worden aangesproken. Ze zingt graag, maakt grapjes op haar manier, trekt gekke bekken en houdt van dansen. Omdat ze zeer slechtziend is vindt ze het fijn als ik, wanneer ik haar verzorg, onophoudelijk vertel wat ik aan het doen ben. Zo weet ze dat ik bij haar in dezelfde ruimte aanwezig ben. Naast mevrouw Vogel zit mevrouw van Loenen, een vrouw met een warme, sociale maar emotionele persoonlijkheid. Ze let graag op iedereen, en weet dat ze 'één van de betere' is op de woongroep. Haar eigen stoel in de zithoek is heilig. Bewoners die daarin plaatsnemen stuurt ze vriendelijk en kordaat weg. Ze is een kei in het voordragen van oude gedichten en begroet iedereen met een hartelijke zoen op de wang. Ze gaat graag naar activiteiten toe, zo vindt ze afleiding, want eigenlijk vindt ze het leven helemaal niet meer zo fijn nu ze 95 is. Regelmatig spreekt ze uit dat het wel mooi geweest is voor haar. We luisteren naar haar, erkennen haar gevoelens en geven haar een dikke knuffel, dat vindt ze fijn. Dagelijks komen mevrouw Aerendonck en meneer Thijssen naar de woongroep de Braam omdat zij behoefte hebben aan de rust van een beschermd leefmilieu. Meneer Thijssen is een stille man in een grote rolstoel, steevast neemt hij één van zijn knuffeldieren mee. Wanneer hij zich goed voelt mompelt hij onverstaanbare woorden en lacht hij graag. Meneer Thijssen kan heel veel duidelijk maken met zijn mimiek, al dan niet met gebalde vuist om zijn 'woorden' kracht bij te zetten. Mevrouw Aerendonck is een eigenzinnige, trotse vrouw. Ze heeft een fragiel postuur en  hecht veel waarde aan hoe ze bejegend wordt. Ze denkt dat ze tot de hogere klasse behoort en weigert daarom om bij de lagere klasse aan tafel te gaan zitten. Mevrouw Aerendonck zit daarom aan tafel apart, bij het raam, met haar eigen spulletjes op tafel uitgestald. Ze bewaakt haar plek als een leeuwin... ‘Zuster’, zegt mevrouw Aerendonck net iets te hard, ‘Zou u niet eens aan het werk gaan? U heeft de koffie vast als op!'

Publicatie: Tijdschrift voor Verzorgenden 

Nieuws

Schrijf je nu in voor het Waalboogpodium

Op maandag 28 oktober a.s. vindt voor de derde keer het Waalboogpodium plaats voor mantelzor...

Lees meer >


Artikel Gelderlander: toezicht bij entree Joachim en Anna

Op dinsdag 3 september 2019 staat er in De Gelderlander een artikel over de nieuwe entree van loc...

Lees meer >